Η υπέρταση αποτελεί μία από τις πλέον διαδεδομένες χρόνιες παθήσεις παγκοσμίως. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), εκτιμάται ότι 1,28 δισεκατομμύρια ενήλικες ηλικίας 30 έως 79 ετών πάσχουν από υπέρταση, με τα δύο τρίτα αυτών να διαμένουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Πρόκειται για μία «σιωπηλή» νόσο, καθώς σχεδόν οι μισοί υπερτασικοί δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν, ενώ μόλις το 21% έχει ρυθμισμένη αρτηριακή πίεση.

Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης – 17 Μαΐου

Η Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης καθιερώθηκε με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από μία από τις σημαντικότερες αιτίες πρόωρης θνησιμότητας παγκοσμίως. Το κεντρικό μήνυμα της φετινής εκστρατείας είναι:
«Μέτρησε σωστά την αρτηριακή σου πίεση – έλεγξέ την – ζήσε περισσότερο».

Η υπέρταση συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά όταν παραμένει αδιάγνωστη ή ανεπαρκώς ρυθμισμένη, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή ανεπάρκεια ή νεφρική βλάβη. Η ημέρα αυτή αποτελεί υπενθύμιση ότι ο τακτικός έλεγχος της πίεσης και η έγκαιρη παρέμβαση σώζουν ζωές – ιδιαίτερα όταν η υπέρταση συνοδεύεται από άλλους παράγοντες κινδύνου που επιβαρύνουν τον οργανισμό.

Συνοδές παθολογικές καταστάσεις: η πολυπαραγοντική φύση της υπέρτασης

Η υπέρταση συχνά δεν εμφανίζεται μόνη της. Στις περισσότερες περιπτώσεις συνοδεύεται από άλλους παράγοντες κινδύνου ή νοσήματα, όπως υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία και νεφρική δυσλειτουργία. Οι συνοσηρότητες αυτές δρουν πολλαπλασιαστικά, επιδεινώνοντας σημαντικά τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Σύμφωνα με τη μελέτη PRECISE, η οποία διεξήχθη στην Πορτογαλία σε πληθυσμό 2848 υπερτασικών ασθενών, μόνο το 0,5% των συμμετεχόντων είχαν υπέρταση χωρίς κανέναν άλλο συνοδό παράγοντα κινδύνου. Αντιθέτως, το 81,7% παρουσίαζε τουλάχιστον τρεις παράγοντες ταυτόχρονα. Ο μέσος αριθμός παραγόντων κινδύνου ανά ασθενή ήταν 4,1.

Αυτή η πραγματικότητα καταδεικνύει ότι η υπέρταση λειτουργεί ως ένας «κόμβος» μέσα σε ένα ευρύτερο δίκτυο μεταβολικών και αγγειακών διαταραχών – και ότι η διαχείρισή της απαιτεί ολιστική προσέγγιση.

Τα πιο συχνά συνοδά νοσήματα

Τα κυριότερα συνοδά νοσήματα και καταστάσεις που παρατηρήθηκαν στη μελέτη PRECISE ήταν:

  • Υπερχοληστερολαιμία (82,1%)
  • Παχυσαρκία (ΔΜΣ ≥30) (39,1%)
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (32,9%)
  • Κάπνισμα (5,2% ενεργοί, 16,9% πρώην)
  • Λευκωματουρία ή μικροαλβουμινουρία (12,1%)
  • Αριστερή κοιλιακή υπερτροφία (ECG-LVH) (16%)
  • Ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου: στεφανιαία νόσος (10,2%), εγκεφαλικό (6,8%), περιφερική αρτηριακή νόσος (12,8%)

Αξίζει να σημειωθεί ότι όσο περισσότερες οι συνοσηρότητες, τόσο χαμηλότερα τα ποσοστά επιτυχούς ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης. Σε ασθενείς με τρεις ή περισσότερους παράγοντες, μόλις το 36% είχε ρυθμισμένη πίεση, παρότι το 98% λάμβανε αντιυπερτασική αγωγή.

Οι κλινικές συνέπειες των συννοσηροτήτων

Η συνύπαρξη υπέρτασης με άλλες παθήσεις δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο:

  • Η υπέρταση και η υπερλιπιδαιμία αυξάνουν τον κίνδυνο για αθηροσκληρωτικές βλάβες και εμφράγματα. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση και των δύο μπορεί να μειώσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο κατά 50% ή και περισσότερο.
  • Ο σακχαρώδης διαβήτης, σε συνδυασμό με υπέρταση, αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα νεφρικής ανεπάρκειας και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων.
  • Η λευκωματουρία αποτελεί ένδειξη βλάβης των νεφρών και ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη καρδιαγγειακών επιπλοκών.
  • Η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή επιτείνουν τη φλεγμονή, την αντίσταση στην ινσουλίνη και τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου.

Παράλληλα, η πολυφαρμακία που απαιτείται για τη διαχείριση πολλαπλών καταστάσεων αυξάνει τον κίνδυνο παρενεργειών και μειώνει τη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία.

Η υπέρταση ως ένδειξη ευρύτερου καρδιομεταβολικού φορτίου

Η υπέρταση δεν είναι απλώς ένας αριθμός στο πιεσόμετρο. Είναι συχνά το πρώτο σημάδι μιας διαταραγμένης ομοιόστασης που περιλαμβάνει τη μεταβολική, την αγγειακή και τη νεφρική λειτουργία. Μελέτες όπως η Framingham Heart Study έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι υπερτασικοί ασθενείς παρουσιάζουν παράλληλα τουλάχιστον έναν ή περισσότερους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, με το ποσοστό να ξεπερνά το 50%.

Στην πράξη, η φράση «η υπέρταση δεν έρχεται μόνη της» έχει ιδιαίτερη κλινική σημασία, καθώς η σωστή αντιμετώπιση απαιτεί να βλέπουμε τον ασθενή ως σύνολο, και όχι την υπέρταση αποκομμένα από το ευρύτερο πλαίσιο της υγείας του.

Τι μπορεί να γίνει;

Η διαχείριση της υπέρτασης οφείλει να είναι πολυεπίπεδη και εξατομικευμένη. Οι πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν:

  • Συνδυαστική φαρμακευτική θεραπεία για υπέρταση και δυσλιπιδαιμία
  • Έγκαιρη διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη και νεφρικής βλάβης
  • Συστηματική εκτίμηση συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου (SCORE, Framingham)
  • Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας με ομάδες πολλαπλών ειδικοτήτων (ιατρούς, νοσηλευτές, διαιτολόγους, ψυχολόγους)

Παράλληλα, ο ΠΟΥ μέσω της πρωτοβουλίας Global Hearts εφαρμόζει μοντέλα φροντίδας βασισμένα σε τεκμηριωμένα πρωτόκολλα, τα οποία προσαρμόζονται στο επίπεδο κινδύνου κάθε ασθενούς, προωθώντας την πρόληψη και τον έλεγχο των μη μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Συμπεράσματα

Η υπέρταση δεν είναι ένα μεμονωμένο πρόβλημα αλλά μέρος ενός ευρύτερου κλινικού πλαισίου που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση. Η πλειονότητα των υπερτασικών ασθενών παρουσιάζει επιπλέον παράγοντες κινδύνου, γεγονός που καθιστά επιτακτική την προσωποποιημένη διαχείριση, την τακτική παρακολούθηση και τη συνεχή εκπαίδευση του ασθενούς.

Η πρόληψη και η έγκαιρη παρέμβαση δεν σώζουν μόνο καρδιές — σώζουν ζωές.

Πηγές

  • World Health Organization. Hypertension Fact Sheet (2023)
  • Marques da Silva P. et al. PRECISE Study, Revista Portuguesa de Cardiologia (2019)
  • Global Burden of Disease Study (2015)
  • Framingham Heart Study

Η θρόμβωση είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία θρόμβων αίματος στις φλέβες ή τις αρτηρίες, εμποδίζοντας τη φυσιολογική ροή του αίματος. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα ή πνευμονική εμβολή. Οι θρόμβοι σχηματίζονται συνήθως ως φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού για την επούλωση τραυμάτων, αλλά όταν η διαδικασία αυτή εκτελείται ανεξέλεγκτα, προκαλούνται προβλήματα που μπορεί να είναι επικίνδυνα για τη ζωή.

Στην Ελλάδα, περίπου 50.000-200.000 περιπτώσεις θρομβώσεων αναφέρονται κάθε χρόνο, ενώ τα θρομβοεμβολικά επεισόδια είναι από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στους νοσηλευόμενους ασθενείς. Αυτό οφείλεται στη μακροχρόνια ακινησία που συνοδεύει τη νοσηλεία, σε επεμβάσεις ή σε χρόνιες παθήσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων. Η πρόληψη με αντιπηκτικά φάρμακα και ειδικές κάλτσες πίεσης αποτελεί βασικό στοιχείο στις πρακτικές φροντίδας στα νοσοκομεία.

Συμπτώματα θρόμβωσης: Πώς να αναγνωρίσετε τον κίνδυνο

Τα συμπτώματα της θρόμβωσης μπορεί να είναι “σιωπηλά” και πολλές φορές αγνοούνται. Η έγκαιρη διάγνωση είναι ζωτικής σημασίας για την αποφυγή επιπλοκών. Τα βασικότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Θρόμβωση στο πόδι:
    Η εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση (DVT) εκδηλώνεται με πρήξιμο, πόνο (συνήθως στη γάμπα ή πίσω από το γόνατο), ερυθρότητα, θερμότητα και αίσθηση βάρους. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ο θρόμβος μπορεί να αποσπαστεί και να μεταφερθεί στους πνεύμονες, προκαλώντας πνευμονική εμβολή.
  • Θρόμβωση στο χέρι:
    Πιο σπάνια, αλλά εξίσου επικίνδυνη, η θρόμβωση στο χέρι προκαλεί πρήξιμο, αλλαγή χρώματος του δέρματος (συνήθως προς το μπλε ή κόκκινο), πόνο και αδυναμία στη χρήση του χεριού.
  • Πνευμονική εμβολή:
    Συμπτώματα όπως πόνος στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, ταχυκαρδία και βήχας με αίμα είναι χαρακτηριστικά μιας πνευμονικής εμβολής. Αυτή η κατάσταση είναι επείγουσα και απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα.

Τύποι θρόμβωσης: Διαφορές μεταξύ φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι θρόμβωσης, καθένας με διαφορετικά χαρακτηριστικά και επιπτώσεις:

  1. Φλεβική θρόμβωση:
    Η φλεβική θρόμβωση μπορεί να είναι επιφανειακή ή βαθιά.

    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT): Εμφανίζεται συνήθως στις βαθιές φλέβες των κάτω άκρων και μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή.
    • Επιφανειακή φλεβική θρόμβωση: Εμφανίζεται κοντά στην επιφάνεια του δέρματος και είναι συνήθως λιγότερο σοβαρή, αν και προκαλεί δυσφορία.
  2. Αρτηριακή θρόμβωση:
    Αυτός ο τύπος σχηματίζεται στις αρτηρίες, εμποδίζοντας την παροχή οξυγονωμένου αίματος. Συνδέεται με σοβαρές καταστάσεις όπως:

    • Εγκεφαλικά επεισόδια.
    • Εμφράγματα.
    • Περιφερική αγγειακή νόσο (πόνος στα πόδια κατά το περπάτημα, που βελτιώνεται με ξεκούραση).

Αιτίες θρόμβωσης: Γιατί συμβαίνει

Η θρόμβωση μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες:

  • Αθηροσκλήρωση: Εναποθέσεις λίπους στις αρτηρίες μειώνουν τη ροή του αίματος.
  • Καθιστική ζωή και ακινησία: Ταξίδια μεγάλων αποστάσεων ή παρατεταμένη κατάκλιση αυξάνουν τον κίνδυνο.
  • Ορμονικές θεραπείες: Τα αντισυλληπτικά και οι θεραπείες αντικατάστασης ορμονών μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβωσης.
  • Παχυσαρκία και εγκυμοσύνη: Η αυξημένη πίεση στις φλέβες αυξάνει την πιθανότητα θρόμβων.
  • Καρκίνος: Συχνά συνοδεύεται από θρομβοεμβολικά επεισόδια, λόγω αλλαγών στο μηχανισμό πήξης του αίματος.

Διάγνωση και θεραπεία: Τι να περιμένετε

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με συνδυασμό κλινικής εξέτασης και απεικονιστικών μεθόδων, όπως:

  • Υπερηχογράφημα Doppler: Ανιχνεύει θρόμβους στις φλέβες.
  • Αιματολογικές εξετάσεις: Μετρούν δείκτες πήξης του αίματος.
  • Αξονική τομογραφία (CT): Ιδιαίτερα χρήσιμη για την ανίχνευση πνευμονικής εμβολής.

Η θεραπεία περιλαμβάνει:

  • Αντιπηκτικά φάρμακα: Η κλοπιδογρέλη είναι ένα από τα φάρμακα πρώτης γραμμής, που προλαμβάνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνει τον κίνδυνο νέων θρόμβων. Χρησιμοποιείται κυρίως στις εξής περιπτώσεις:

Πρόληψη Εμφράγματος ή Εγκεφαλικού: Σε ασθενείς που έχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Στεφανιαία Νόσος: Χορηγείται μετά από αγγειοπλαστική ή εμφύτευση στεντ.

Περιφερική Αρτηριακή Νόσος: Για τη μείωση του κινδύνου θρόμβωσης στα άκρα

  • Θρομβολυτικά φάρμακα: Χρησιμοποιούνται για τη διάλυση μεγάλων θρόμβων σε επείγουσες καταστάσεις.
  • Χειρουργική επέμβαση: Σε σπάνιες περιπτώσεις, η αφαίρεση του θρόμβου είναι απαραίτητη.

Πρόληψη θρόμβωσης: Πώς να προστατευθείτε

Μερικά βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για την πρόληψη της θρόμβωσης περιλαμβάνουν:

  • Υιοθέτηση ενός ενεργού τρόπου ζωής: Η τακτική άσκηση μειώνει την πιθανότητα σχηματισμού θρόμβων.
  • Διακοπή καπνίσματος: Ο καπνός επηρεάζει αρνητικά τη ροή του αίματος.
  • Χρήση ελαστικών καλτσών: Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μακρινών ταξιδιών ή μετά από επεμβάσεις.
  • Υγιεινή διατροφή: Μια ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά και υγιεινά λιπαρά βοηθά στην καλή κυκλοφορία.

Συμπέρασμα

Η θρόμβωση είναι μια σοβαρή αλλά αντιμετωπίσιμη κατάσταση. Με τη σωστή ενημέρωση, την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία, ο κίνδυνος μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Αν παρατηρήσετε συμπτώματα όπως πρήξιμο, πόνο ή δυσκολία στην αναπνοή, είναι απαραίτητο να ζητήσετε ιατρική βοήθεια άμεσα. Η χρήση φαρμάκων όπως η κλοπιδογρέλη και η αλλαγή στον τρόπο ζωής μπορούν να σώσουν ζωές.

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς που έχει οριστεί στις 29 Σεπτεμβρίου αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για την καρδιαγγειακή υγεία και τους κινδύνους που απειλούν την «κινητήριο δύναμη» μας, την καρδιά μας. Η πρωτοβουλία αυτή ξεκίνησε το 2000 από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Καρδιάς (World Heart Federation) με στόχο να μειώσει τον αριθμό των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις, οι οποίες αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Οι Στόχοι της Παγκόσμιας Ημέρας Καρδιάς

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς στοχεύει στη διάδοση πληροφοριών για την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων και την προαγωγή ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Μέσω εκστρατειών ενημέρωσης, το κοινό ενθαρρύνεται να λαμβάνει δράσεις για τη βελτίωση της υγείας της καρδιάς του, να υιοθετεί υγιεινές συνήθειες και να αντιλαμβάνεται τους παράγοντες κινδύνου.

Η καρδιακή υγεία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς οι καρδιαγγειακές παθήσεις (ΚΑΠ) ευθύνονται για περίπου 17,9 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο.1 Οι πιο συχνές μορφές καρδιαγγειακών παθήσεων περιλαμβάνουν το έμφραγμα του μυοκαρδίου, την ισχαιμική καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Στατιστικά Στοιχεία για τις Καρδιαγγειακές Παθήσεις

Οι αριθμοί πίσω από τις καρδιαγγειακές παθήσεις είναι ανησυχητικοί, ωστόσο παρέχουν μια σαφή εικόνα για τη σοβαρότητα του προβλήματος. Σύμφωνα με τα δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ):

– Κάθε χρόνο, περίπου το 31% των θανάτων παγκοσμίως οφείλεται σε καρδιαγγειακές παθήσεις.2

– Το 85% των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις οφείλεται σε καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά επεισόδια.3

– Οι καρδιαγγειακές παθήσεις πλήττουν κυρίως τα άτομα σε χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες, όπου συμβαίνουν πάνω από το 75% των θανάτων από ΚΑΠ.

Παρά τους αριθμούς αυτούς, πολλές από τις αιτίες καρδιακών παθήσεων μπορούν να προληφθούν με την υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών και την κατάλληλη ενημέρωση του πληθυσμού.

Παράγοντες Κινδύνου

Οι κύριοι παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων είναι συνήθως συνδεδεμένοι με τον τρόπο ζωής, καθώς και με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι κυριότεροι παράγοντες περιλαμβάνουν4:

  1. Κάπνισμα: Ένα από τα μεγαλύτερα απειλές για την καρδιά, καθώς το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει στένωση των αρτηριών και αύξηση της αρτηριακής πίεσης.
  2. Κακή διατροφή: Μια δίαιτα υψηλή σε κορεσμένα λιπαρά, αλάτι και ζάχαρη αυξάνει τον κίνδυνο.
  3. Έλλειψη σωματικής άσκησης: Η αδράνεια είναι από τους βασικούς παράγοντες εμφάνισης παχυσαρκίας, που με τη σειρά της αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.
  4. Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση): Συμβάλλει στην αύξηση του φορτίου στην καρδιά, προκαλώντας καρδιακή υπερτροφία και καρδιακές παθήσεις.
  5. Σακχαρώδης διαβήτης: Τα άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών λόγω των υψηλών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.
  6. Άγχος και στρες: Το χρόνιο στρες μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση και να επιδεινώσει τη συνολική υγεία της καρδιάς.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την καρδιά μας: Συμβουλές πρόληψης

Η πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων αποτελεί βασικό κομμάτι της αποστολής της Παγκόσμιας Ημέρας Καρδιάς. Μερικές βασικές συμβουλές για την καλή υγεία της καρδιάς περιλαμβάνουν:

  1. Υγιεινή διατροφή:

Μια καρδιοπροστατευτική διατροφή περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ολικής αλέσεως προϊόντα και υγιεινά λιπαρά όπως το ελαιόλαδο και το αβοκάντο. Η αποφυγή υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης, αλατιού και επεξεργασμένων τροφίμων είναι εξίσου σημαντική.

  1. Τακτική άσκηση:

Η σωματική άσκηση συμβάλλει στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην ενίσχυση της καρδιάς. Μια καθημερινή άσκηση, όπως το περπάτημα για τουλάχιστον 30 λεπτά, μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

  1. Αποφυγή καπνίσματος:

Η διακοπή του καπνίσματος μπορεί να μειώσει άμεσα τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Ακόμα και λίγους μήνες μετά τη διακοπή, η καρδιακή υγεία βελτιώνεται.

  1. Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης:

Η τακτική παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης είναι απαραίτητη για την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο.

  1. Διαχείριση του άγχους:

Η σωστή διαχείριση του στρες μπορεί να βελτιώσει την υγεία της καρδιάς.

  1. Τακτικός ιατρικός έλεγχος:

Η προληπτική ιατρική και οι τακτικές εξετάσεις είναι σημαντικές για την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των καρδιακών παθήσεων. Εξετάσεις όπως το τεστ χοληστερίνης και η μέτρηση σακχάρου είναι απαραίτητες για τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου.

Φαρμακευτικά προϊόντα για την υποστήριξη του Καρδιαγγειακού Συστήματος

Η προστασία και η θεραπεία του καρδιαγγειακού συστήματος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη χρήση εξειδικευμένων φαρμακευτικών ουσιών που στοχεύουν τις πιο κρίσιμες παθήσεις.

Θρόμβωση

Η θρόμβωση, δηλαδή η δημιουργία θρόμβων στο αίμα, αποτελεί έναν σοβαρό κίνδυνο για καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά. Για την πρόληψη και τη θεραπεία της θρόμβωσης, χρησιμοποιείται η βεσυλική κλοπιδογρέλη, ένα αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο που αποτρέπει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, μειώνοντας τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων.

Ισχαιμία

Η ισχαιμία, που προκαλείται από μειωμένη ροή αίματος προς την καρδιά, αντιμετωπίζεται με διάφορες ουσίες. Η υδροχλωρική νεμπιβολόλη, ένας β-αποκλειστής, βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και βελτιώνει τη ροή του αίματος. Επίσης, η βεσυλική κλοπιδογρέλη χρησιμοποιείται για την πρόληψη της θρόμβωσης σε ισχαιμικές καταστάσεις. Η αμλοδιπίνη, ένας ανταγωνιστής ασβεστίου, βοηθά στη χαλάρωση των αιμοφόρων αγγείων και στη βελτίωση της αιματικής κυκλοφορίας.5

Καρδιακή Ανεπάρκεια

Η βαλσαρτάνη χρησιμοποιείται για θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της καρδιακής ανεπάρκειας και για μείωση της πιθανότητας θανάτου σε άτομα με δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας μετά από καρδιακή προσβολή.6

Πρόληψη των Καρδιαγγειακών Επεισοδίων

Για την πρόληψη των καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά, χρησιμοποιούνται συνδυασμοί φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη και την αρτηριακή πίεση. Η ατορβαστατίνη, μια στατίνη, μειώνει τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης στο αίμα, ενώ ο συνδυασμός ατορβαστατίνης και εζετιμίμπης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός για τη μείωση της απορρόφησης της χοληστερόλης από το έντερο και την παραγωγή της από το ήπαρ.

Υπέρταση

Η υπέρταση αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις και μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα. Η βαλσαρτάνη είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II, ενώ η μανιδιπίνη βοηθά στη χαλάρωση των αιμοφόρων αγγείων. Η υδροχλωρική νεμπιβολόλη μειώνει την καρδιακή συχνότητα και την αρτηριακή πίεση, ενώ η καλιούχο λοσαρτάνη/υδροχλωροθειαζίδη χρησιμοποιείται ως συνδυαστική θεραπεία για την καλύτερη διαχείριση της πίεσης.

Υπερχοληστερολαιμία

Η υψηλή χοληστερόλη μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές καρδιαγγειακές επιπλοκές. Η ροσουβαστατίνη, η σιμβαστατίνη και η ατορβαστατίνη είναι στατίνες που μειώνουν τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης στο αίμα, ενώ ο συνδυασμός ατορβαστατίνης και εζετιμίμπης είναι ακόμα πιο αποτελεσματικός για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης.

Η Δύναμη της Εκπαίδευσης και της Ευαισθητοποίησης

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς είναι περισσότερο από μια απλή υπενθύμιση για την προστασία της καρδιάς μας. Είναι μια αφορμή για την εκπαίδευση και την κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων και οργανισμών σε όλο τον κόσμο να αναλάβουν δράση. Ο στόχος είναι να επιτευχθεί η μείωση των θανάτων από ΚΑΠ, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς αποτελεί μια παγκόσμια προσπάθεια για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις καρδιαγγειακές παθήσεις, που εξακολουθούν να αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Παρά τις ανησυχητικές στατιστικές, η αλλαγή τρόπου ζωής και οι σωστές επιλογές μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Ο καθένας από εμάς έχει τη δύναμη να προστατεύσει την καρδιά του, ξεκινώντας από μικρές αλλαγές στην καθημερινή ζωή.

Η γνώση και η δράση είναι τα κλειδιά για τη μείωση των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. Ενημερωθείτε και φροντίστε και εσείς την καρδιά σας.


1. https://www.who.int/health-topics/cardiovascular-diseases/#tab=tab_1

2. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/cardiovascular-diseases-(cvds)

3. https://world-heart-federation.org/what-is-cvd/

4. https://www.who.int/health-topics/cardiovascular-diseases/#tab=tab_1

5. https://ashpublications.org/hematology/article/2020/1/642/474351/Combining-antiplatelet-and-anticoagulant-therapy

6. https://www.galinos.gr/web/drugs/main/substances/valsartan/usage

Η υπέρταση, γνωστή και ως υψηλή αρτηριακή πίεση, αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα κινδύνου για σοβαρές καρδιαγγειακές παθήσεις που αποτελούν την κύρια αιτία πρόωρου θανάτου παγκοσμίως.

Η υπέρταση εκτιμάται ότι επηρεάζει 1.28 δισεκατομμύρια ενήλικες ηλικίας 30 έως 79 ετών παγκοσμίως. Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι το 46% των ανθρώπων με υπέρταση δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από αυτή, ενώ λιγότεροι από το μισό (42%) έχουν διαγνωστεί και λαμβάνουν θεραπεία. Η υπέρταση συνιστά μείζονα αιτία πρόωρου θανάτου παγκοσμίως και ένας από τους παγκόσμιους στόχους για τις μη μεταδοτικές νόσους είναι η μείωση της επικράτησης της υπέρτασης κατά 33% μεταξύ 2010 και 2030.1

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Υπέρτασης 17 Μαΐου 2024

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Υπέρτασης, η οποία εορτάζεται στις 17 Μαΐου κάθε έτους, είναι μια σημαντική ευκαιρία για την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την υπέρταση. Η εκστρατεία επικεντρώνεται στην προαγωγή της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής διαχείρισης της υπέρτασης. Μέσα από ενημερωτικές καμπάνιες, μετρήσεις πίεσης, εξετάσεις και προγράμματα υγιεινής διατροφής και άσκησης, η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Υπέρτασης 2024 στοχεύει στη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, ενθαρρύνοντας παράλληλα την ανάγκη για τακτικούς ελέγχους και τη λήψη προληπτικών μέτρων.

Επιδημιολογία και Παγκόσμιες Προκλήσεις

Η υπέρταση αποτελεί μία εξαιρετικά συχνή πάθηση στον σύγχρονο κόσμο, η οποία εντείνεται ραγδαία ειδικά στις χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. Αυτή η ανησυχητική τάση έχει καταστήσει την υπέρταση μία από τις κυριότερες προκλήσεις παγκόσμιας δημόσιας υγείας. Αξίζει να σημειωθεί, πως ο αριθμός των ενηλίκων με υπέρταση αυξήθηκε από 594 εκατομμύρια το 1975 σε 1.13 δισεκατομμύρια το 2015, με την αύξηση αυτή να είναι πιο έντονη στις χαμηλότερες και μεσαίες εισοδηματικές χώρες. Αυτή η αύξηση οφείλεται κυρίως στην άνοδο των παραγόντων κινδύνου για υπέρταση σε αυτούς τους πληθυσμούς.2

Σε απάντηση, διεθνείς οργανισμοί όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχουν εντατικοποιήσει τις πρωτοβουλίες τους για την καταπολέμηση της υπέρτασης. Αυτές οι πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν την ανάπτυξη και εφαρμογή εκπαιδευτικών προγραμμάτων, καθώς και τη στάνταρ διαμόρφωση και εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στόχος είναι η ενημέρωση και εκπαίδευση των πληθυσμών για τις συνέπειες της υπέρτασης και την πρόληψη των επιπλοκών που μπορεί να προκαλέσει, με τελικό σκοπό τη μείωση του βάρους που επιφέρει στα συστήματα υγείας παγκοσμίως.

Τι ακριβώς είναι η Αρτηριακή πίεση και πως τη μετράμε;

Η αρτηριακή πίεση καταγράφεται με δύο αριθμούς: τη συστολική πίεση (υψηλότερη τιμή μετρησης) και τη διαστολική πίεση (χαμηλότερη τιμή μέτρησης). Η συστολική πίεση αφορά την πίεση που ασκεί το αίμα στο τοίχωμα των αρτηριών καθώς φεύγει από την καρδιά. Η διαστολική πίεση αφορά την πίεση που ασκεί το αίμα στα τοιχώματα των αρτηριών όταν η καρδιά πια ξεκουράζεται. Και οι δύο τιμές μετρούνται σε χιλιοστόμετρα υδραργύρου (mmHg).

Ως γενικός κανόνας:

  • Θεωρείται ότι υπάρχει υψηλή αρτηριακή πίεση από 140/90mmHg ή περισσότερο, εάν η μέτρηση πραγματοποιήθηκε σε φαρμακείο, ιατρείο ή κλινική (ή κατά μέσο όρο 135/85mmHg εάν η μέτρηση έγινε στο σπίτι).
  • Για άτομα άνω των 80 ετών, η υψηλή αρτηριακή πίεση θεωρείται από 150/90mmHg ή περισσότερο, αν η μέτρηση έγινε σε φαρμακείο, ιατρείο ή κλινική (ή κατά μέσο όρο 145/85mmHg εάν η μέτρηση έγινε στο σπίτι).
  • Η ιδανική αρτηριακή πίεση, σε υγιείς ενήλικες, θεωρείται συνήθως μεταξύ 90/60mmHg και 120/80mmHg, ενώ ο στόχος για άτομα άνω των 80 ετών είναι κάτω από 150/90mmHg (ή 145/85mmHg εάν η μέτρηση έγινε στο σπίτι).
  • Τιμές αρτηριακής πίεσης από 121/81mmHg έως 139/89mmHg μπορεί να σημαίνουν ότι κινδυνεύετε να αναπτύξετε υπέρταση εάν δεν λάβετε μέτρα για τον έλεγχο της πίεσής σας.

*Ο καθένας έχει ελαφρώς διαφορετικές τιμές αρτηριακής πίεσης. Αυτό που θεωρείται χαμηλό ή υψηλό για εσάς μπορεί να είναι φυσιολογικό για κάποιον άλλο.

Παράγοντες Κινδύνου

Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη υπέρτασης μπορούν να χωριστούν σε τροποποιήσιμους και μη τροποποιήσιμους. Αυτοί οι παράγοντες καθορίζουν τον βαθμό επικινδυνότητας για την εμφάνιση υπέρτασης και τις επιπλοκές της.

Τροποποιήσιμοι παράγοντες:

  1. Διατροφή: Η υψηλή κατανάλωση νατρίου (αλατιού) και η χαμηλή πρόσληψη καλίου μπορούν να αυξήσουν την πίεση του αίματος.
  2. Παχυσαρκία: Το υψηλό σωματικό βάρος αυξάνει τον κίνδυνο υπέρτασης.
  3. Κατανάλωση αλκοόλ: Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση.
  4. Έλλειψη σωματικής δραστηριότητας: Ο καθιστικός τρόπος ζωής συνδέεται με υψηλότερες τιμές αρτηριακής πίεσης.
  5. Κάπνισμα: Το κάπνισμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία των αγγείων.

Μη τροποποιήσιμοι παράγοντες:

  1. Γενετική προδιάθεση: Το οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης υψηλής αρτηριακής πίεσης στο άτομο.
  2. Ηλικία: Ο κίνδυνος εμφάνισης υπέρτασης αυξάνει με την ηλικία, καθώς τα αγγεία γίνονται λιγότερο ελαστικά.
  3. Χρόνια νοσήματα: Καταστάσεις όπως διαβήτης και νεφρικές παθήσεις μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπέρτασης.

Διάγνωση Υπέρτασης 

Η διαγνωστική διαδικασία για την υπέρταση απαιτεί ακρίβεια και συνέπεια στις μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης. Τυπικά, η υπέρταση διαγιγνώσκεται όταν καταγραφούν συνεπείς τιμές πίεσης που υπερβαίνουν τα καθορισμένα όρια—140 mmHg για τη συστολική και 90 mmHg για τη διαστολική πίεση—σε δύο διαφορετικές μετρήσεις, κατά προτίμηση σε διαφορετικές ημέρες.

Για την πιο αξιόπιστη αξιολόγηση της αρτηριακής πίεσης, οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται υπό ιδανικές συνθήκες, δηλαδή με τον ασθενή να έχει ξεκουραστεί για τουλάχιστον 5 λεπτά και να έχει αποφύγει την κατανάλωση καφέ ή το κάπνισμα πριν από τη μέτρηση.

Επειδή η υπέρταση είναι γνωστή ως η «σιωπηλή δολοφόνος», λόγω της έλλειψης εμφανών συμπτωμάτων σε πολλούς ασθενείς, η τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης είναι ουσιώδης. Πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν την πάθησή τους τυχαία κατά τη διάρκεια ελέγχων για άλλες υγειονομικές καταστάσεις ή κατά τη διάρκεια ενός ιατρικού ελέγχου ρουτίνας .

Μετά την αρχική διάγνωση, οι ασθενείς συνήθως υποβάλλονται σε περαιτέρω αξιολογήσεις για να εντοπιστούν πιθανές υποκείμενες αιτίες ή συναφείς παθήσεις, όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτης ή νεφρική ανεπάρκεια, που μπορεί να επιδεινώσουν την υπέρταση ή να επηρεάσουν την επιλογή της θεραπείας.

Συμπτώματα Υπέρτασης

Οι περισσότεροι άνθρωποι με υπέρταση δεν αντιλαμβάνονται κανένα σύμπτωμα, γεγονός που καθιστά την υπέρταση μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά άτομα με πολύ υψηλή αρτηριακή πίεση (συνήθως 180/120 mmHg ή περισσότερο) μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως:

  • Έντονους πονοκεφάλους
  • Πόνο στο στήθος
  • Ζάλη
  • Δυσκολία στην αναπνοή
  • Ναυτία
  • Εμετό
  • Θολή όραση ή άλλες αλλαγές στην όραση
  • Ανησυχία
  • Σύγχυση
  • Βουητό στα αυτιά
  • Ρινορραγία
  • Ανώμαλος καρδιακός ρυθμός

Αν βιώνετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα και έχετε υψηλή πίεση, απευθυνθείτε άμεσα στον ιατρό σας.

Πρόληψη και Θεραπεία της Υπέρτασης

Η πρόληψη και η θεραπεία της υπέρτασης απαιτούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που στοχεύει στην τροποποίηση του τρόπου ζωής. Κρίσιμα βήματα περιλαμβάνουν τη μείωση της κατανάλωσης αλατιού στη διατροφή, την αύξηση της συχνότητας και της έντασης της φυσικής δραστηριότητας, τη διακοπή του καπνίσματος και την τήρηση μιας ισορροπημένης, υγιεινής διατροφής πλούσιας σε φρούτα και λαχανικά και φτωχής σε κορεσμένα λιπαρά.

Σε πολλές περιπτώσεις, όπου οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν είναι αρκετές για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, η φαρμακευτική αγωγή γίνεται αναγκαία. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση αντιυπερτασικών φαρμάκων, όπως οι αναστολείς της αγγειοτενσίνης (ARBs), oι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ), οι ανταγωνιστές των Διαύλων Ασβεστίου, και οι διουρητικές ουσίες.3 

Η ακριβής επιλογή των φαρμάκων και η δοσολογία τους πρέπει να προσαρμόζονται από τον θεράποντα ιατρό ανάλογα με τον ασθενή.

 

  1. World Health Organization (Π.Ο.Υ.)
  2. www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/hypertension
  3. National Health Service-UK https://www.nhs.uk/conditions/high-blood-pressure-hypertension/treatment/
elΕλληνικά